Blogum 2 Yaşında!

Blogumun 2. yaşını Cambridge'de kutlamak nasipmiş :) Koskocaman 2 yıl geçti, blog yazmayı bu kadar bile sürdüreceğimi düşünemiyordum umarım 10. yılını da kutlamak nasip olur :P. Yeni yaş ile beraber blogumun konsepti de değişti. Artık BB ile ilgili yazılarımdan çok kişisel yazılarıma da değinmek istiyorum. Bu yüzden yeni url adresim selinselhallerim.blogspot.com oldu. Umarım bu değişikliği çok fazla yadırgamadan adapte olursunuz. Bu değişiklik Bigbangseverleri korkutmasın çünkü onlar hakkında paylaşmaya değer şeyler bulduğum sürece paylaşmaya devam edeceğim.

Bugünkü Cambridge gezimden bir fotoğraf

Malum genç bir İngiliz ailenin yanında yaşadığım için evimizde parti hiç eksik olmuyor. Son ses bazen başımı ağrıtsa da - müzik dinlemeyi seven, ayrıca pop müzik duyduğunda gerektiğinde tempo tutup eşlik eden- biri olarak sanırım bu durum benim için ihtiyaç haline geldi. Ciddi söylüyorum, dışarı çıkmak için hazırlanırken, son ses müzik açıyorlar ve buna ben de alıştım artık her hazırlanışımda müzik açıyorum inanılmaz bir enerji ve mutluluk veriyor. Sanırım İngiliz ailemin bana kazandırdığı ilk alışkanlık bu!

İngiltere'nin havası mıdır beni böyle duygusal yapan bilemedim, duygusal parçalara sardım, Pink- Just give me your reason şu sıralar favori parçam.  Benim gibi romantik biri  bundan başka en çok neyi sevebilir, tabi ki Justin Timberlake'den Mirror'ı... Justin'in sesine kurban olayım, söylerken yaşıyor sanki gün boyu replay tuşuna basmaktan parmaklarım yorulsa da dinlemekten asla bıkmam :) Hala dinlemediyseniz, bu şarkılara bir şans verin derim :)

Sakar Yönüm :)

En büyük rahatsızlığım sakarlık. Her saniye 'acaba şimdi hangi sakarlığım tutacak ' diye endişelenmeye başlayacağım artık. Ya insanım, sakarlık yapabilirim ama bu kadar da olmaz ki :P
Neyse şimdi bu satırları az önce düşürdüğüm -bıraktığım yerden kayıp koca bir gürültüyle yere düşen- tabldotla birlikte bana çevrilen gözler üzerine yazıyorum. Zaten stajyer alınmayan bir yerde stajyer olduğum için gözler üzerimdeyken, bir de bu durum üstüne tuz biber oldu. Abarttığımı çok iyi biliyorum da elimde değil iste. Katlanmadığım durum, insanların bana bakması... Bakan kisi annem bile olsa affetmem.'Yalana bak:)' Bu konuya nereden geldim ben ya:P

Sakarlığı yapan biri olarak şu an 'dünya başımın üzerine yıkılmış' gibi hissediyorum. Öyle bir utanç duyuyorum yani. Oysa olaya karşı taraftan bakınca o anlık gülümser geçer sonra unuturum bile, her insanın yapacağı gibi. Ama neden sakarlık yapan ben olunca, bu mantık hiç işlemiyor da, sanki insanlar bunu unutmayacakmış gibi hissedip paranoyaklaşıyorum. Neyse ki bu paranoyaklık da dakikalar sonunda etkisini yitiriyor.
Yazının sonlarına geldiğim şu sırada utancımdan kurtulmuş durumdayım. Yazmak iyi geldi be ...
Siz de benim gibi sakarlık yaptığında paranoyaklasanlardan mısınız ?!

13:20